Storythai

เฮ้ออออออออออออออ,,,
มาอัพซะที .............. ใช่มั๊ย?? อิอิ

ตอนนี้อยู่ในทุกคนใน 4 ซีซั่นอยู่ในโหมดสามารถตายได้ทุกเมื่อ
ยิ่งฟังเรื่องที่มันชวนตาย มันยิ่งบีบหัวใจทุกที ...

จริงๆพิมพ์ใส่โน๊ตแพ็ดตั้งกะวันจันทร์แล้วอ่ะนะ
แต่เพิ่งมีอารมณ์มาเปิดสตอรี่ไทย เอิ๊กๆๆ

จริงๆมันไม่มีไร ก็เหมือนๆเดิมอ่ะนะ
คราวนี้ไม่ได้ตามติดตูดด้วย
เพราะ .. เลซี่ขี้เกียจซะอย่างนั้น เอิ๊กๆๆๆ
เอาคร่าวๆนะ
 

14/12/07

กลับจากโรงเรียนมาบ้าน แล้วก็ออกไปหาพี่พิมที่ศาลาแดง ไปหาโรงแรม
แล้วก็นอนพัก ซักพักก็ออกไปเอาบัตรกะพี่เจงแล้วก็ไปสนามบิน
แบบชิลมากมาย เดินไปดูไฟล์ท อ่า .. แลนด์แล้วๆ แลนด์เมื่อ 1 นาทีที่แล้ว
ก็เลยออกไปโบกแท๊กซี่ บอกจะตามดารานะพี่ ตามไปเรื่อยๆ ไปมั๊ย?
พี่ก็ไป ฮ่าฮ่า พอไปถึงวีไอพี กะลังจะออกพอดี เหมาะเหม็ง
ก็เลยตามๆๆ จนไปถึงอิมแพค นั่งรอ ไปฟังเพลง เอิ๊กๆๆ
ซักพักปวดหงึ่มกันกะพี่พิม 2 คน ไม่ไหวหละ
กลับดีกว่า ออกจากอิมแพคตี 1 อ่ะ มันยังร้องเพลงกันอยู่เลย
ก็เลยกลับมาโรงแรม อาบน้ำเส็ด มีคนโทรมาบอกว่ามันออกแล้ว
แต่ก็ไม่ได้ออกไป เพราะขี้เกียจ นอนดีกว่า ฮี่ๆ

15/12/07

กว่าจะออกจากโรงแรมก็ 10 โมงได้ - -" แล้วก็เอาของไปทิ้งที่รถ
แล้วก็ออกไปเอาป้ายไฟกะพี่แนน เสร็จกลับมานั่งรอๆ พี่ฝนเช็คอินที่ดุสิต
พอได้แล้วก็เอากระเป๋าไปเก็บ ,, แล้วก็ออกไปสยาม ไม่ได้ตามทงบังเร๊ยยย
แล้วก็ไปอิมแพคต่อ กว่าจะได้เข้าฮอล์ลก็ทุ่มครึ่งได้อ่ะนะ
ในคอนก็ ,, ก็คงเหมือนคนอื่นๆอ่ะ จะอัพไงดีหละ
เพราะถ้าเล่าหมดมันต้องยาวววววมากๆ
เอาสรุปคร่าวๆ คือ .. พี่ฝนได้ผ้าพวกเรารักทงบังชินกิ
(แต่เค้าเขียนดงบังอ่ะ - -")จากชายกัง ฮ่าฮ่า
ทั้งๆที่ก็รู้ว่าเป็นตรงนี้มีแต่ผู้ญ.ของพวกพี่ๆ(แจจุง 3 ยุน 1)
แต่ชายกังก็ยังโยนมาให้ คนดีจริงๆ
เสียงโพ้วววของจุนซู น่ารักจริงๆ ช่วงบอลลูนจุนซูแทบกระอัก
น่ารักมากกกกกกกกกกก ,,,  เหมือนเด็กน้อยๆเลยอ่ะ
แล้วก็ความแรดของแจจุง ฮ่าฮ่า เป็นพวกมองการณ์ไกล ใกล้ๆไม่แล
เสร่อก็ ,, รู้สึกเราจะมีความหลังกะ i wanna hold you อีกแล้วนะ
คราวที่แล้วปาร์ค คราวนี้เสร่อเลย เย้ยยยยยย ... เพื่อหวะคะ??
แต่ก็ขอบใจมากๆนะ ซาบซึ้งชิบเป๋งอ่ะ
โซโล่ก็มันส์มากๆ โซนเรา (SL) มีเด็กยุนอยู่ประมาณ 4 คนได้
บ้ากันไปแล้ว เต้นไม่หยุด ฮ่าฮ่า มันส์โค่ดดดดด ส่ายให้ตายเลย
ส่วนปาร์ค แทบจะไม่มีความทรงจำ ฮ่าฮ่า เพราะกี๊สแต่ยูซู ไม่ไหวแล้วววว
น่ารักมากมาย >.<  เพลงฮักเสร่อน่ารักอ่ะ อิอิ
โกยูโนว โกยูโนว เลื้อยได้ทุเรศดีมากมาย
แล้วพอคอนจบก็ออก สนุกสุดเหวี่ยง อิอิ ,,, แล้วก็ไปทำภารกิจเพื่อชาติต่อ
กุอยากบ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา ,,, (บ้าไปเลย)
ไม่ไหวแล้ว ทั้งพุลโกกิปริ๊นซ์ ชายกุ๊ย >.< อายออนอาย และหลังอันขาวเนียนน่าซบ -..-
หลุมอุกาบาต และน้องชายผู้ที่ไม่สนใจใคร ทุกสิ่งทุกอย่าง
กุอยากบ้าทั้งนั้น ไม่คิดเลยอ่า นึกกี่ทีน้ำตาก็จะไหลให้กะความทุเรศของตัวเอง
เพราะเรารักหรอกนะ เราถึงทำอ่ะ(หรอ?) จบเหอะเนอะ

16/12/07

ตอนเช้าก็รออยู่ที่โรงแรม กว่าจะเสด็จลงมาก็ปาไป 4 โมงกว่าได้
พอมันไปเราก็นั่งกันอยู่ซักพักเอาไงดี (ไม่ได้ตามอ่ะ)
ก็เลยเออ เย็นแล้วไปอิมแพคเลยละกัน ไปถึงก็หาของกิน
แล้วก็วิ่งไปวิ่งมารอบอิมแพคเหนื่อยดีอ่ะ - -"
แล้วก็เข้าฮอลล์ วันนี้มาอยู่อีกฝั่งนึง มุมมองเปลี่ยนไปเลย ฮ่าฮ่า
วันนี้เหมือนเอฟเฟคต์จะอลังวกว่าเดิมหรือป่าว?? แต่ดูไฮโซสุดกู่
แล้ว ... เฮ้อออออ ,,, จริงหรอวะ?? น้องแพรไม่ได้โกหกพี่ชิม๊ายยยย
3 เพลงแรกหนะ กุเครียดจริงๆนะ - -" แต่เอาเหอะ มันเป็นพาสซิมเปิ้ลไปแล้วหละ
หลังจากที่เมื่อวานทำไม่ดีกะชายกังเอาไว้ วันนี้เลยไถ่โทษด้วยกันช่วยแฟนคลับชายกัง
เชียร์โซโล่ อิอิ เห็นเราผูกผ้ามั๊ยชายกัง เราขอโทษ -*-
พอตอนเพลงบอลลูน (ข้ามเร็วมาก) เสร่อมันขับเครื่องบินผ่าน
แต่มันมองไปทางหลุมอ่ะ  แงงงงงงง ,,, ทุเรศดีมากๆเลย ฮ่าฮ่า
เพลงพาโบ ,, พอจังหวะขึ้นเท่านั้นอ่ะ น้ำตาเราไหลเลย
แบบไม่ไหวแล้ว .. สุดท้ายแล้วจริงๆหรอ โฮวววววว
เพลงนี้ป้ายเค้าออกจอสกรีนด้วย ฮ่าฮ่า
พอดีตากล้องมันถ่ายปาร์ค แล้วป้ายมันโผล่ไปพอดี เป็นมี๋หน้าเขียว
หน้าชะแล่มอยู่ อิอิ ,, >.< ตอนแรกคิดว่าไม่ใช่ เลยส่ายๆป้ายดู อ้าวของตรูหนิ - -"
เพลงฮัก ,, โอ๊ยยยยย ใจเต้นไม่เป็นจังหวะ เห็นกุม๊ายย เห็นกุม๊ายย
555555555555555555555+
อย่ามาชี้กันอย่างนั้นนะเว่ย เด๋วงับนิ้วขาดไม่รู้ด้วย เหอๆๆ แต่ที่แน่ๆ
กุอยากเป็นตากล้องตรงหน้า .. ไม่ไหวแล้ว เจอหนุ่มหล่อรุมล้อม อาจช็อคตายได้
แต่ก่อนเพลงฮักเราเหมือนได้ยินคนพูดว่า
"ทุกคนคิดว่าจบแล้วใช่มั๊ยครับ?" แล้วเสียงประมาณเสร่ออ่ะ
ก็กี๊สบ้าไปเลย ทำไมมันน่ารักงี้น๊อออออ
แล้วก็ตอนจบเนอะ ,, วิ่งซะรอบเวทีเลย ฮ่าฮ่า
ปาร์คคงหอบแดกได้เลย คราวหน้ารีเควสให้เดินนนนน .. ให้กุเชยชมนานๆหน่อย
นี่วิ่งมาโบกมือแล้วโปรยยิ้ม .. แงงง 2 วิได้โดยประมาณ
แล้วพอมันเข้าไปหลังเวทีแล้ว ก็มีคนโผล่ออกมาตรงข้างๆ
ซึ่งคนที่อยู่ฝั่งเราจะมองเห็นอ่ะนะ
แบบว่าออกมาหันหลังให้แฟนๆ แล้วให้สตาฟถ่ายรูปให้
(ประมาณว่ามีคาสิโอเปียเป็นบีจีอ่ะ)
มีคนบอกว่าเป็นเสร่อ แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าใคร ชู 2 นิ้วด้วย
แล้วพอเสร็จก็ออกมา หยิบของที่รถ แต่พอไปหาแท๊กซี่แล้วมันไม่มีอ่ะ
ก็เลยกลับมาที่รถตู้ ตามทงบังไปก่อน ฮ่าฮ่า พอมาถึงดุสิต
ก็โบกแท๊กซี่กลับบ้าน คนขับแท๊กซี่บอกว่าเป็นคนไทยหรือคนจีน เพราะพูดไม่ชัด - -"
เอิ่มมมม ,, พอดีกี๊สหนักไปหน่อยค่ะ เสียงเลยเป็ด เป็นคนไทย 100 เปอร์เซนต์
(แต่อยากมีลูกเป็นฮาฟซะงั้น กร๊ากกกกกกกกกกกก)

เราชอบคอนวันแรกมากกว่าอ่ะ วันแรกดูสนุกกว่ามากกกก ,,,
แต่รุ้สึกเป็นคอนที่จบเร็วที่สุดเท่าที่เคยไปดูมา ฮ่าฮ่า
อยากให้มีซัก 8 ชม. (ทงบังตายพอดี) จริงๆนะ
คงมีความสุขแบบสุดๆอ่ะ 5555+

หมดแล้วอ่ะ บอกแล้วอ่ะนะว่ามันไม่มีไร
แต่ถ้าอยากได้ละเอียดเนี่ย .. มันจะยาวมากๆ เพราะมันละเอียดยิบย่อยเยอะ
ทั้งเรื่องที่เกิดขึ้นจริงกะคนอื่น แต่เราไม่รู้ แล้วมีคนเล่าให้ฟัง
เรื่องที่เกิดขึ้นจริงกะเรา แต่เราไม่รู้ แล้วมีคนเล่าให้ฟัง
เรื่องที่(อาจจะ)ไม่เกิดขึ้นจริง แล้วเราเข้าใจผิดไปเอง
หรือเรื่องที่มันจริง โดยประสบกะตนเอง
มันเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ,,, เล่า 8 วันก็ไม่หมด เง่อออ เว่ออ่ะ
แต่เด๋วไอแบบละเอียดมากกกกกกกก จะไปอัพในบล็อคหละ อิอิ
 

อันนินทากาเล เหมือนเทน้ำหวะ
ฮ่าฮ่า ,, ไม่เห็นจะต้องน่าใส่ใจ ได้แต่นินทาไป ทำไรก็ไม่ได้
แต่ถ้าอยากจะด่า หรือสงสัยอะไรหละก็ ,, วันหลังมาถามตรงๆน๊า
อย่าไปคุยกันลับหลังเลย หึหึ

ปล.*รู้สึกว่าตัวเองอัพไดงงๆหวะ
วนไปวนมา ฮ่าฮ่า เอาหนะๆ รู้หนะว่าไปอยู่ในคอนกันอยู่แล้ว
ไม่ต้องเจาะจงมากก็ได้ เอิ๊กๆๆ





เฮ้ออออออออออออ (อีกรอบ) เส็ดแล้ว (แค่ก๊อปวางเนี่ยนะ)
นี่คือแบบย่อๆ ย่อสุดๆ
เพราะของเต็มอ่ะ วันแรกมันจะยาวประมาณ 3 วันรวมกัน
แล้วแถมวันเพ้อให้อีกด้วย (ยาวมากกกกกกกกกกก)

คือสมองตอนนี้ก็ตายไปเรียบร้อยแล้ว
ไม่สามารถทำไรได้เลย
ภาพทุกภาพ เสียงทุกเสียง มันลอยอยู่เต็มหัวไปหมด
ไปสอบวันจันทร์ก็ไม่ได้อ่านหนังสือล่วงหน้า
ไปอ่านแบบอัดๆเอาก่อนเข้าห้องสอบ
แล้วพอเจอข้อสอบ ก็เห็นเป็นหน้าเสร่อ คือมันไม่ไหวแล้ว
รู้สึกทรมานเกินไป โฮวววววววววววววววววววววว
คิดถึงมันจริงๆนะ
คิดถึงทุกสิ่งที่เป็นมันเลยอ่ะ
ทั้งหน้าตา ท่าทาง รอยยิ้ม คำพูด เสียง
เสื้อผ้า การแต่งตัว ทรงผม หรือกระทั่ง สายตา
มันหยุดตัวเองที่จะคิดไม่ได้เลยอ่า (เริ่มเน่าแล้ว)
แต่คิดว่าทุกคนต้องเป็นแบบนี้กันหมดแหละนะ
เพราะตอนนี้ทั้งพี่พิม พี่ฝน และเรา ต่างก็แบบ ...
ไม่สามารถบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้

ก่อนหน้านี้ตั้งความหวังไว้ว่า "อยากให้เสร่อจำได้"
ก็เลยเตรียมแผนการกะพี่เจงเอาไว้อย่างดี แต่พอไม่ได้มีท
ก็เลยเบนเข็ม .. ช่างมัน คือคำที่คิดขึ้นมาในหัว
แต่ ... 2 วันที่ผ่านมา เหตุการณ์นั้นไม่รู้ว่าเสร่อจะจำเราได้มั๊ย?
แต่มันน่าดีใจนะถ้าเสร่อจำได้ ฮี่ๆ


สเปเชี่ยลแต๊งดีกว่า

,, พี่พิม เราคือ แจแจ และ โฮ่ววว ฟอรืเอฟเว่อหละ กรั่กๆๆ
ขอบคุณเจ๊มากๆหวะ อยู่ด้วยกันแล้วมีความสุข ถ้าเค้าทำไรไม่ดี เค้าขอโทษอย่างแรงนะ
,, พี่ฝน ผู้ทุ่มทุนก่อน เจ๊น่ารักมากๆๆๆๆๆ เพราะเจ๊ทำให้เราได้ทำภารกิจเพื่อชาติ
ทั้งที่ผ่านมาและในอนาคต(อันใกล้หรือป่าว?) โฮะๆๆ ขอบคุณนะ รักเจ๊หวะ -//-
,, น้องแพร ผุ้เก็บรายละเอียด ทั้งตอนภารกิจเพื่อชาติ และต่อยอดมาถึงคอนวันที่ 2
ช่วง 3 เพลงแรก .... ขอบคุณน้องแพรสำหรับคำบอกเล่า พี่น้ำตาจะไหลเลยหวะ
เพราะพี่ไม่ได้สนใจมองมันเท่าไหร่หรอกนะ มองไปรอบๆเฉยๆ พอกุมองมันมันมองคนอื่น
แต่พอกุมองคนอื่นทีไร โดนสะกิดนิวๆๆ ยุนโฮๆๆ ทุกที - -"
,, พี่ฝ. ขอบคุณมากๆๆๆๆๆค่ะ นู๋ควรจะดีใจดีป่ะพี่? เพราะนู๋เป็นเดอะเฟิรสท์อ่ะ
โฮวววว (โอน้อยออกกันเพื่อ?) ขอบคุณพี่สำหรับการนำทาง
และความใจดีของพี่ที่ยอมปล่อยพวกเรา
ขอบคุณสำหรับความเนียน(ในการโกหก) ฮ่าฮ่า พี่เจ๋งจริงๆอ่ะ
,, (ยัย)พี่กิฟ เป็นไงหละ ฮ่าฮ่า ในที่สุดเราก็เจอกัน หุหุ
เจ๊ตัวเล็กกะทัดรัดมากๆหวะ ฮ่าฮ่า ตอนโซโล่อีเสร่อไม่ไหวหละ
กรีดร้องแถบจะฉีกผ้ามันมากัดกิน โกยูโนประสบความสำเร็จมั๊ยไม่รู้อ่ะ
แต่เค้าเห็นผ้าโกยูโนเต็มเลย ฮี่ๆ (เค้าเห็นนะ แต่ไม่รู้เสร่อเห็นป่าว - -")
,, พี่มุ้ย แอนด์ พี่ฮุง ... เจ๊ๆทั้ง 2 ฮ่าฮ่า ฮาไม่ไหวแล้ว ทำไมน่ารักงี้อ่ะ
เค้าชอบพี่ฮุงอ่ะ จิ้มๆ เด๋วเค้าดูแลยุนให้นะ ไปแจเหอะ (อ้าว) ส่วนพี่มุ้ย ดูแลปาร์คเธอให้ดี
ไม่ได้อยากจะพูดถึงบ่อยเว่ย แต่อันนี้มันมีเรื่องให้เม้าท์เยอะ กร๊ากกกกกก
,, ใครอีกหละ .. หมดแล้วหละ ฮ่าฮ่า ถ้ามีใครอยู่เบื้องหลังของคนที่เรากล่าวไปอีก
ก็ขอบคุณด้วยละกันเน๊ ... คาสิโอเปีย สุดยอดที่สุดในปฐพีหวะ คริคริ

,, สุดท้าย .. ทงบังชินกิ
สุดยอดจริงๆ 1 ปีกว่าที่เฝ้ารอ และสิ่งที่ทุ่มเทไป มันเจ๋งจริงๆ
รักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก จนไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว
ตอนนี้ฟังเพลงพาโบไม่ได้ น้ำตามันจะไหลเอง (บ้าดีป่ะ?)

แล้วก็ ชอง ยุนโฮ ผู้ชายคนนี้
ดีเกินไป ... คำนี้เหมาะมากๆ 
เป็นคนดี ดีทั้งหน้าตา การกระทำ และคำพูด
เข้าใจแฟนเพลง และรักแฟนตัวเองมากเหลือเกิน
แต่ก็ยังขี้เก๊กอยู่ดีหละ อิอิ (เข้าใจๆ)
ตอนที่ต้องเฝ้ารอที่จะเจอมันทำให้เราหงุดหงิดมากกกกกกกกกก
แต่แค่ได้เห็นหน้า ไม่ต้องพูดคุย
แค่สายตาที่มองมา ... ความโกรธมันหายไปหมดเลย





เราคงไปไหนไม่รอดแล้วแหละ
เพราะฉะนั้นออกจากสมองกุที ทำข้อสอบไม่ได้เว่ย เครียด!!

รักคาอา
รักทงบัง
รักชอง ยุนโฮ

กี๊สสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส !!